?

Log in

gallantfoal [userpic]

[Captain America Fan Fiction] Night Changes BuckyxSteve

July 2nd, 2015 (02:06 pm)
cheerful

current mood: cheerful

Night Changes

BUCKY X STEVE

Fandom: CAPTAIN AMERICA

สตีฟ โรเจอร์ส ยังคงเป็นคนเดิมที่เขารู้จักไม่ผิดเพี้ยน ทั้งรอยยิ้ม แววตา เสียงของสตีฟที่เรียกชื่อของเขายังคงสดใสเหมือนเดิม เพียงแต่ตอนนี้ถ้าเขาหันไป เขาต้องปรับระดับสายตาซะใหม่ จากเพื่อนตัวเล็กของเขาที่สูงแค่ระดับไหล่ กลายเป็นหนุ่มร่างใหญ่ ที่ตัวสูงกว่าเขาไปซะแล้ว มิหนำซ้ำ ใบหน้านั้นยังดูหล่อเหลาจนสาวๆ หลง แม้ว่าเจ้าตัวจะไม่รู้ตัวด้วยความซื่อบื้อก็เถอะ แต่มันทำให้บัคกี้หงุดหงิด เขาดีใจที่เพื่อนเปลี่ยนจากไอ้ขี้ก้างจากบรูคคลิน กลายมาเป็นกัปตันอเมริกา สุดยอดทหารผู้เก่งกาจ โดยที่ร่างกายไม่เป็นข้อจำกัดของเขาอีกต่อไปแล้ว
แต่สิ่งหนึ่งที่เขาไม่อยากยอมรับเลย ว่าเขาคิดถึงเพื่อนตัวเล็กของเขามากกว่า เพื่อนตัวเล็กที่เขาตั้งใจจะสวมบทบาทวีรบุรุษให้ได้เห็น ไม่ใช่ว่ากลายมาเป็นคนช่วยเหลือเขาออกจากค่ายเชลยของพวกนาซีแบบนี้

“ บัคกี้..”
“ บัค!”
สตีฟ  โรเจอร์สยื่นหน้าเข้ามาใกล้ และเรียกเสียงดังขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนสนิทไม่สนองตอบ
“มีอะไร!” บัคกี้ที่ตกใจกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหัน เลยเผลอสะดุ้งไปนิดหน่อย
“ นั่งเหม่อเลยนะ” สตีฟ แอบขำนิดๆ กับปฏิกิริยาของบัคกี้
“ก็ คิดอะไร เพลินๆ ว่าแต่มีอะไรรึ”
“ว่าจะชวนไปอาบน้ำ พวกพลทหารอาบกันหมดแล้ว ฉันเพิ่งประชุมเสร็จ เลยเพิ่งมีโอกาส”
“ ทำไม กัปตันอเมริกา กลัวผีเหรอ อาบน้ำคนเดียวไม่ได้เหรอไง” บัคกี้ทนไม่ได้ที่จะแอบกัดไปเล็กๆ
“ ก็ตามใจนะ ถ้านายไม่มาก็ไม่เป็นไร แต่ฉันรู้ว่านายไม่ได้อาบน้ำมา 3 วันแล้วนะ จ่า เจมส์ บูเคนัน บาร์นส์”  ทันทีที่เอ่ยจบ ดัมดัม ดูแกนส์ ที่นอนเตียงติดกันกับบัคกี้ก็รีบสมทบ
“ แคป ช่วยลากมันไปอาบน้ำที วันๆ ออกลาดตระเวนเสร็จก็มาทำหน้าบูดหน้าบึ้งตัวเหม็นโฉ่”
เสียงโห่ฮาจากแก๊งทหาร ยิ่งทำให้บัคกี้อับอาย คว้าเสื้อผ้าสำหรับผลัดกับผ้าเช็ดตัว

“ เป็นถึงกัปตัน คงมีสบู่ใช่มะ ยืมด้วยละกัน” บัคกี้รีบเดินดุ่ยๆ ออกจากเรือนอนโดยมีเสียงเป่าปากและเสียงหัวเราะของเพื่อนทหาร ไล่หลังตามมา



บัคกี้แปลกใจเล็กน้อยที่สตีฟ พาไปยังเขตที่พักของทหารสัญญาบัตร แทนที่จะเป็นที่อาบน้ำกลางแจ้งของพลทหารกับทหารชั้นประทวนเหมือนปกติ

“ สิทธิพิเศษน่ะ ฉันไม่อยากไปรบกวนทหารยามข้างนอก”  สตีฟ พูดหน้ายิ้มๆ ยิ่งทำให้บัคกี้หมั่นไส้นิดๆ เจ้าตัวดูจะเริ่มชินกับตำแหน่งขึ้นมาบ้างแล้ว มันไม่ใช่ความผิดของสตีฟที่ในที่สุดก็ได้รับการยอมรับจากกองทัพในฐานะทหารจริงๆ ไม่ใช่ตัวโชว์เอาไว้ขายบัตรการแสดงให้เด็กดู


ภายในเขตอาบน้ำของทหารสัญญาบัตรก็ไม่ได้ต่างจากทหารยศชั้นอื่นเท่าไร เพียงแต่เป็นส่วนตัวกว่า เพราะนี่เป็นค่ายพักระหว่างสงคราม คงจะหวังให้มีความหรูหราคงไม่ได้  ทั้งสองตรงไปยังแทงค์น้ำที่ใส่น้ำเอาไว้เต็ม และถอดเสื้อผ้าแขวนไว้กับผนังกั้น แสงจากตะเกียงที่ส่องสว่าง ทำให้รูปร่างของสตีฟเด่นชัดในสายตาของบัคกี้
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ใกล้ชิดกับสตีฟ หลังจากที่กัปตันอเมริกาช่วยเหล่าทหารออกจากค่ายกักกัน เพราะผู้คนต่างเฮโลมาชื่นชมกับความสามารถของสุดยอดทหาร จนสตีฟถูกเรียกตัวไปประชุมกับทหารยศสูงบ่อยๆ  ซ้ำยังต้องทำหน้าที่ประชาสัมพันธ์กองทัพในฐานะวีรบุรุษอีกด้วย
จากร่างแคระแกร็น กลายเป็นชายหนุ่มร่างสูงกว่าหกฟุต กล้ามเนื้อแข็งแรงไปทุกส่วนสัด บัคกี้ตักน้ำอาบ พยายามมองแบบไม่ให้ผิดสังเกต จนแอบนึกละอายใจไม่น้อย เมื่อเขาลอบมองของลับของสตีฟ และคิดเปรียบเทียบกับของเดิมก่อนที่สตีฟจะเข้าโปรแกรมแปลงร่าง
“เอ้านี่ สบู่”  สตีฟส่งก้อนสบู่ให้บัคกี้ แต่เจ้าตัวไม่ทันระวังเลยลื่นหลุดมือ


บัคกี้รีบก้มลงเก็บ แต่กลายเป็นว่าพอเงยหน้าขึ้น หน้าเขาก็แทบจะไปชนกับ ของลับของสตีฟ จนเจ้าตัวต้องรีบเอามือตะปบบิดไว้ จนทำให้ทั้งคู่ทำตัวไม่ถูก สตีฟก็เริ่มหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ เหมือนอย่างสมัยก่อนไม่มีผิด
บัคกี้รีบลุกขึ้นถูสบู่แล้วตักน้ำจ้วงอาบ ส่วนสตีฟก็หันไปอีกด้านรีบอาบน้ำเช่นกัน
“ใหญ่ ขึ้นนะ”
“....ไม่รู้สิ ไม่เคยวัด”
คำตอบของสตีฟ ยิ่งทำให้บัคกี้แทบจะเขกกะโหลกตัวเอง นี่เขาคิดบ้าอะไรอยู่ก็ไม่รู้ สตีฟมันก็ยังคงเป็นสตีฟซื่อบื้อไม่ประสีประสา ทั้งๆ ที่เขาคิดว่าถ้าเป็นเขากลายเป็นสุดยอดทหาร คงจะรีบไปเช็คของทดลองงานกับสาวๆ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“ บ้าน่ะ ไม่เคยไปลองกับใครเหรอไง”
“ ไม่รู้จะลองกับใคร...”
ถ้าบัคกี้ตาไม่ฝาด หรือแสงตะเกียงไม่หลอก บัคกี้สาบานกับตัวเองว่า สตีฟแอบหันมามองเขาวูบนึงด้วยสายตาแปลกๆ
นี่เขาคิดเข้าข้างตัวเองได้หรือเปล่าว่า .....
บัคกี้และสตีฟไม่พูดอะไรกัน รีบแต่งตัวให้เสร็จแล้วออกจากห้องอาบน้ำ
บัคกี้รู้สึกว่า จังหวะก้าวเดินของสตีฟ ช้าลงจนเหมือนจงใจ
นี่.......สตีฟ ฉันไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม
ก่อนจะพ้นเขตที่พักของทหารชั้นสัญญาบัตร บัคกี้เลยกลั้นใจถามไปว่า
“ สตีฟ ถ้านายเอาเพื่อนไปนอนด้วยซักคน นี่นับเป็นสิทธิพิเศษของกัปตันอเมริกาได้หรือเปล่า”
“ก็....ก็ได้แหละ”  สตีฟก้มหน้างุดๆ เดินนำไปยังเรือนนอนของตัวเอง โดยมีบัคกี้เดินตามไปด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ
END


 ได้แรงบันดาลใจมาจากการพูดคุยกับท่านอานค่ะ ว่าบัคกี้มันต้องแอบดูแน่ๆ ว่าสตีฟมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง 5555 จนออกมาเป็นฟิคนี้ค่ะ
อยากแต่งให้ยาวกว่านี้นะ แต่เอาเท่านี้ก่อนละกัน